44891831 (021)

1031226 (0912)

متد آموزش کاخن

کاخن از ساز های کوبه ای یا ضربی است که در گروه ساز های غربی قرار میگیرد و در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای به شما هنرجویان علاقه مند تدریس می شود.

آموزش ساز های ایرانی و غربی

در گستره این جهان و هنری که در آن معنا یافته است ,موسیقی در تار و پود این دنیا بافته و پرداخته شده است.در جای جای جهان موسیقی رنگ و بویی از فرهنگ و آداب و آیین آن مردمان دارد و به همین دلیل ساز های متفاوتی متناسب با نوع نگآموزشگاه موسیقی داروکاه و فرهنگ مردمان مختلف در سراسر دنیا شکل گرفته است. مهم ترین فعالیت آموزشی آموزشگاه موسیقی داروک,آموزش انواع سازهای ایرانی و غربی به هنرجویان عزیز است.

تنبک در گروه سازهای کوبه‌ای قرار دارد و اصطلاحا به آن ضرب هم گفته می‌شود.ساز تنبک در گروه ساز های کوبه ای ایرانی-سنتی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تُمبَک، تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب یکی از سازهای کوبه‌ای پوستی است و از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد. این ساز از چوب درخت گردو، افرا یا توت به صورت یک تکه در 2 قسمت تنه (حجیم تر) و نفیر (باریکتر) در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود. طول تنبک از دهانه بزرگ تا دهانه کوچک معمولا 44 سانتی متر است. هنگام نوازندگی، تنبک را افقی به صورتی که دهانه بزرگتر رو به بیرون باشد روی ران پا می‌گذارند و با دو دست بر پوست ضربه می‌زنند. در ارکستر معمولان از تنبک‌های بزرگتر و در تکنوازی از تنبک‌های کوچکتر استفاده می‌شود. دهانه بزرگ: قطر دهانه بزرگ که روی آن پوست کشیده می‌شود، در تنبک ارکستر، از بیرون 32 و از داخل 27 سانتی متر است. دهانه بزرگ باید دایره کامل باشد تا صدا در تمام نقاط کناره یکسان باشد. تنه: تنه به قسمت حجیم تر تنبک گفته می‌شود که طول آن در تنبک ارکستر حدود 28 و در تمبک تکنوازی 18 سانتی‌متر و تا حدی محدب است و در عرض آن شیارهایی (عاج) ایجاد می‌شوند که از لغزیدن تمبک هنگام نواختن جلوگیری می‌کنند. گاه در هنگام نوازندگی با کشیدن ناخن یا حلقه انگشتر روی این شیارها صدای خاصی ایجاد می‌شود. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز تنبک در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) ،فراگيري ساز تنبك را از سال 1376 تا 1380 نزد خانم اكرم متين ( با استفاده از متدهاي آقايان تهراني ، اسماعيلي ، افتتاح و رجبي ) آغاز نمودند. فعاليت هاي گروهي : عضو گروه مقام ( بانوان ) به سرپرستي خانم مريم سروش و خانم قدسيه مشيري (1389 ) به عنوان نوازنده تنبك عضو گروه بانوان شيدا به سرپرستي استاد محمدرضا لطفي ( 1393-1390 ) به عنوان نوازنده تنبك و همراهي گروه در اجراي آبان ماه 90 در سالن ميلاد و اجراي مهر ماه 91 در بلژيك(گنت)، نوازندگي درآلبوم های جادوي سكوت ( انتشار تير ماه 91) به آهنگسازي حميدرضا مرتضوي و زخمه ساز ( 1392 ) گروه بانوان شیدا به آهنگسازی استاد محمدرضا لطفي فعاليت هاي آموزشي : آموزش تنبك - آموزشگاه موسیقی داروک از سال ۱۳۹۵

تار از سازهای زهی است که با زخمه نواخته می‌شود و در گروه ساز های زهی ایرانی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود. کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پرده‌ها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه می‌شوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است. تار آذربایجانی شکل کمی متفاوتی دارد و سیم‌های آن بیشتر است. جنس خرک از شاخ بز کوهی است. در دو طرف دسته از استخوان شتر استفاده می‌شود. از لحاظی ساز تار به سه‌تار نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در سه‌تار بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پرده‌ها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند. استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

سه تار يکي از سازهاي اصلي و شاخص در موسيقي ايراني است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای به هنرجویان آموزش داده می شود. علاوه بر برخوردار بودن از صداي زيبا ، دوست داشتني و لطيف ، در بيان احساسات هنرمندانه ايرانيان ، از قابليت هاي در خور توجه بهره مند است . از دیگر خصوصيات شايان به ذکراين ساز ، صميميت و همراهي آن است به نحوي که نوازنده را آزار نميدهد . از اين رو زنده ياد استاد ابوالحسن صبا در توصيف اين ساز چه زيبا ميگويد : « سه تار براي يک نفر کم و براي دو نفر زياد است » . آنچه در اين جمله کوتاه و پر معنا نهفته است ، در واقع عبارت است از حاصل تمام گفته ها و شنيده ها در زمينه سه تار . سه تار در زمره سازهاي زهي مضرابي مقيد است . صداي اين ساز در اثر برخورد مضراب و ارتعاش سيم ها و توليد بوسيله کاسه ، تشديد مي شود . بدنه سه تار از سه قسمت اصلي تشکيل شده است . اين سه قسمت به طور اجمالي عبارتند از : الف – کاسه ب – دسته ج – سر ساز يا سر پنجه استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز سه تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

ساز سنتور یکی دیگر از ساز های زهی است که در آموزشگاه موسیقی داروک توسط اساتید مجرب و برجسته حوزه موسیقی به علاقه مندان تدریس می شود. سنتور يکي از سازهاي اصيل ايراني است که در دستخ بندی ساز های زهی قرار می گیرد و ساخت آن را به فيلسوف عـاليقـدر و موسيقيدان بزرگ قرن چهارم، ابونصرفارابي نسبت داده اند . از طرفي ديگر، شواهد و علائم بجاي مانده از نقاشي ها و حکاکي هاي موجود از دوره هاي آشوري و بابلي، تصوير هايي را نشان مي دهد که در آن افراد ، آلاتي ذوزنقه شکل شبيه سنتور را که به وسيله طناب يا نخي که بدان متصل بوداز گردن آويخته و با آن مي نواختند. اين ساز خوش صدا و قديمي در اکثر کشورهاي دنيا نيز استفاده مي شود . جاذبه صداي سنتور فوق العاده است و هـر شنونده ايي را تحت تأثير قرار مي دهد . سنتور بر خلاف شکل ساده داراي ساختمان پر رمز و راز و پيچيده ايي است . سادگي شکل سنتور باعث شده تا افراد زيادي به ساختن آن روي بياورند. در اين بين شخصي مي تواند موفق باشد و به صداي واقعي سنتور دست پيدا کند که به تاريخچه سنتور سازي توجه داشته باشد و از تجربه ها و ريشه هاي تاريخي آن استـفاده کند. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز سنتوردر آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني(سنتور) از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) هستند.فراگيري ساز سنتوررا نزد خانم رويا حلاج از سال1375 آغاز نمودند. رديف ميرزاعبدالله را نزد آقايان مسعود شناسا و محمد علايي در سال1385 فراگرفتند و تكنيك سنتور را نزد استاد اردوان كامكار در سال1383 به پایان بردند.

تَنبور یکی از ساز های زهی از گونهٔ لوت است که در آن سیم‌ها از روی دسته‌ای بلند و کاسه‌ای عبور کرده‌است و با ضربهٔ انگشتان به صدا درمی‌آید.ساز تنبور در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای تدریس می شود. امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی‌تر از سه تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اوکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر نمود. ویژگی‌های اجرایی آن در دوتار مشهود نیست. تنبور را با پنجه نوازند و این خود دلیلی است بر ارتباط خانوادگی تنبور و دوتار محلی و سه‌تار که آنها نیز با انگشت (ناخن) به صدا در می‌آیند. تنبور در نواحی باختری ایران به ویژه در انجمن تنبورنوازان، قلندران و درویش‌های اهل طریقت و اهل حق کردستان و کرمانشاهان استفاده می‌گردد که با آن موسیقی مذهبی خود را اجرا می‌کنند و داری قداست خاص خود است. در شمال ایران در ناحیه شمال غربی استان گیلان نوعی از تنبور به نام تنبور تالشی در موسیقی اقوام محلی تالش به کار می رود. امروزه سه گونه موسیقی بر روی تنبور نواخته می شود: • موسیقی مقامی تنبور • موسیقی سنتی ایرانی • موسیقی سنتی کردی

درام یک ساز از خانواده سازهای کوبه ای در موسیقی جهانی است. در سیستم رده بندی ساز هارنباستل ساش، یک ساز ممبرنوفون (پوستی) است. درامز (drums) حداقل از یک پوسته تشکیل شده که سردرام یا پوست درام نامیده می شود که روی پوسته است و با تماس مستقیم دست نوازنده درام یا چوب درام (درام استیک) باعث تولید صوت می کند. معمولا طنین روی سطح پایینی درام، صدای بم تری به نسبت ناحیه بالایی آن می دهد. تکنیک های دیگر درامز که باعث تولید صدا توسط درامز (drums) می شوند مانند تامپ رول وجود دارند. درامز ها قدیمی ترین و همه گیر ترین سازهای دنیا هستند و طراحی اولیه آن ها بعد از هزاران سال هنوز دست نخورده باقی مانده است. درامز (drums) بصورت فردی نواخته می شود که نوازنده از یک تک درام یا سایر درامز ها مانند djembe استفاده می کند. بقیه بصورت نرمال در ست درام هایی از دو و یا بییشترکه تماما توسط یک نفر نواخته می شوند، مانند درامز هایی مثل بانگو و تیمپانی تشکیل شده اند. تعدادی از درامز های گوناگون کنار هم با سنج (سیمبال یا cymbals) یک درام کیت مدرن و پایه را تشکیل می دهند.

ساکسیفون یکی از سازهای بادی است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی زیرنظر اساتید مجرب حوزه موسیقی به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود.ساز ساکسیفون یک قمیش دارد. این ساز را آدولف ساکس در سال‌های ۱۸۴۰ اختراع کرد و بنام او ساکسیفون نام گرفت. ساکسیفون جز ساز های بادی چوبی تک زبانه می باشد . ساک انواعی مانند ساکسیفون سوپرانو، ساکسیفون آلتو و ساکسیفون تنور دارد، که تفاوت آن‌ها در دامنه صدایی آن‌ها است. اگرچه این ساز در اصل برای ارکستر و دسته موزیک نظامی تهیه شد ولی امروزه بیشتر در موسیقی جاز و مردم‌پسند به کار می‌رود. ویژگی این ساز جر ساز های انتقالی می باشد . این ساز از خانواده کلارینت ها می باشد و جنس ان از فلز است . ساکسیفون جز ساز های ارکستر سمفونیک نمی‌باشد . برخی از ساکسیفون های رایج : ساکسیفون سی بمل : در سه نوع سوپرانو * تنور و باس ساکسیفون می بمل (ساکسیفون باریتون) برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص برکزاری دوره های آموزش ساز های بادی در آموزشگاه موسیقی داروک با پل های ارتباطی ما در تماس باشید.

ساز ارگ در گروه ساز های کلید دار یا کلاویه ای جای می گیرد و در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود. ارگ (Organ) از مهمترین سازهای قرون وسطی (1000 – 1450) است که بسیاری از علوم مهم موسیقی مانند گام و فواصل تمپره، کنترپوان، بافت های هموفونیک و پولی فونیک و هارمونی و... بر روی این ساز و توسط نوازندگان این ساز شکل گرفت. سخت ترین نت خوانی مربوط به ساز ارگ بوده که بر روی سه خط حامل (خط پایین برای پدالهای باس، خط وسط برای دست چپ و خط بالا برای دست راست) نوشته می شد. وسعت این ساز چیزی در حدود 5/9 اکتاو (دو اکتاو بیشتر از پیانو های امروزی) بوده است. از سال 1709 که پیانو توسط کریستوفری اختراع گردید، بسیاری از ارگ نوازان به نوازندگی پیانو پرداختند و تکنیکهای چند صد ساله ارگ را به پیانو منتقل نمودند. بسیاری از آثار یوهان سباستیان باخ (ارگ نواز و آهنگساز شهیر آلمانی) که امروزه با پیانو نواخته می شوند، برای ارگ (و حتی قبل از اختراع پیانو) نوشته شده بودند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه برگزاری دوره های آموزش ارگ در آموزشگاه موسیقی داروک با این مرکز موسیقی در تماس باشید.

ساز پیانو یکی از ساز های کلاویه ای یا کلید دار است که در گروه ساز های جهانی در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای تدریس می شود.پیانو یکی از سازهای صفحه‌کلیددار و مشهورترین آن‌ها است. صدای پیانو در اثر برخورد چکش‌هایی با سیم‌های آن تولید می‌شود. این چکش‌ها در اثر فشرده‌شدن کلیدها (کلاویه‌ها) به حرکت در می‌آیند. سیم‌های پیانو به صفحه‌ای موسوم به «صفحهٔ صدا» متصل شده‌اند که نقش تقویت‌کننده صدای آن‌ها را دارد. پیانو به عنوان مادر سازها و کامل‌ترین ساز نیز شناخته می‌شود؛ علت نسبت دادن این لقب‌ها به این ساز آن است که پیانو قادر است محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید کند در حالی که سایر سازهای اصیل موسیقی تنها بخشی از این محدوده صدا را تولید می‌کنند. پیانو در شکل فعلی‌اش بیش از هفت اکتاو دارد و قادر به تولید فرکانس‌هایی از حدود ۲۰ تا ۵۰۰۰ هرتز می‌باشد، در حالی که در مقام مقایسه ساز ویولن تنها قادر به تولید کمتر از چهار اکتاو و بهترین خواننده‌ها تنها قادر به خواندن کمتر از سه اکتاو صدا هستند. تاریخچه پیانو به شکل مدرن را بارتولومئو کریستوفوری در سال ۱۷۰۹ میلادی در شهر پادووای ایتالیا اختراع کرد.قبل از اختراع پیانو از سازی قدیمی‌تر به نام «هارپسیکورد» (Harpsichord)استفاده می‌شد. تفاوت عمده و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبل از خودش داشت آن بود که در سازهای مشابه قبلی، شدت صدای حاصل از فشرده‌شدن یک کلاویه، مستقل از شدت ضربه واردشده بر کلید، مقداری ثابت بود، اما در پیانو نوازنده قادر بود با ملایم ضربه‌زدن به کلیدها صدایی نرم‌تر ایجاد کند، یا با ضربات محکم‌تر صدایی درشت‌تر با پیانو تولید کند. همین ویژگی باعث شد که به سرعت پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار بگیرد. نام‌گذاری نام کامل ساز پیانو، پیانو فورته (Pianoforte) می‌باشد، که از دو قسمت پیانو به معنی ملایم و فورته به معنی با صدای بلند (رسا) تشکیل شده‌است، و به خوبی منعکس کننده توانایی این ساز در تولید شدت‌های گوناگون می‌باشد. پیانوهای اولیه ابعاد بزرگ، و شکل خاصی داشتند. آن‌چه که در اصطلاح به آن پیانوی بزرگ گفته می‌شود (و در ایران با نام نادرست پیانویرویال شناخته می‌شود) غالباً بیش از دو متر طول دارد و دارای در بزرگی‌است که برای هرچه‌بهترشدن صدای پیانو، معمولاً در هنگام نواختن ساز این در را در وضعیت نیمه‌باز توسط پایهٔ کوچکی ثابت می‌کنند. انواع دیگر پیانو با نام‌های پیانوی ایستاده یا دیواری (Stand یا Upright) پیانوی چهارگوش (Square) و غیره، ابعاد کوچک‌تری دارند و برای مصارف خانگی یا در اماکن عمومی طراحی شده‌اند. ساز پیانو در دو سبک پیانو کلاسیک و پیانو جاز به هنراموزان عزیز در آموزشگاه موسیقی داروک آموزش داده می شود.

سازگیتار به دلیل زیبایی صدا و وزن سبکی که دارد از متداول ترین و محبوب ترین ها سازها در میان مردم به حساب می‌آید.این ساز بنا به اعتقاد بعضی از مورخان، نام و ساختمان گیتار با اقتباس از "تار"، ساز باستانی ایرانیان، گرفته شده است؛ اما بعضی دیگر، پیدایش این ساز را به ساز "عود"، نسبت می‌دهند که توسط اعراب به اسپانیا رفته ‌است.گیتار الکتریک یا گیتار برقی نوعی گیتار است که صدای آن به‌وسیله تقویت‌کننده‌ای الکتریکی تشدید و یا تغییر می‌یابد. گیتار چیست؟ گیتار نوعی ساز زهی است که با پیک یا انگشت نواخته می‌شود و از این جهت که سیم‌های آن در اثر ارتعاش تولید صدا می‌کنند، به سازهای گروه کوردوفون یا زه‌صدا تعلق دارد. این ساز علاوه بر داشتن قدمت تاریخی قابل توجه توانسته‌است هم‌گام با تحولات موسیقی غرب پیشرفت چشمگیری داشته باشد؛ که در نتیجه گونه‌های متفاوتی از آن بوجود آمده و هم اکنون جایگاه ویژه‌ای در موسیقی جهان دارد. روایت‌های متفاوتی درمورد تاریخچه گیتار وجود دارد؛ عده‌ای بر این عقیده‌اند که گیتار از مصر سرچشمه گرفته است و عده‌ای نیز بر این نظرند که آن از سیتارای یونانی-آشوری که به وسیله رومی‌ها به اسپانیا آورده شده گرفته شده است. گیتار نتیجه تحول لوت در اروپا است. لوت نیز خود تحول یافته عود و بربط است. گفته می‌شود زریاب نامی عود را به اندلس آورد و از آن پس این ساز در اسپانیا و دیگر مناطق آسیا رایج شد. در زمان حکومت اسلام در اسپانیا، این ساز توسط زریاب دارابگردی و چند تن از شاگردانش به اندلس برده شد. در آن زمان به گیتار، کیتارا یا قیتارا می‌گفتند و نام کنونی آن برگرفته از همین نام است. در واقع وجود پسوند تار در نام گیتار می‌تواند موید این باشد که گیتار سازی ایرانی است. ساز گیتار در سه سبک گیتار کلاسیک گیتار پاپ و گیتار فلامنکو به هنرجویان عزیز آموزش داده می شود.

ویولن ساز زهی آرشه ای است که در گروه ساز های جهانی قرار می گیرد ودر آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. این ساز کوچک ترین عضو سازهای زهی آرشه ای است. جهت نواختن , این ساز روی شانه چپ قرار می گیرد با آرشه که در دست راست نوازنده است نواخته می شود.صدای ساز ویولن از محبوب ترین صدا ها در میان سازها است. در اروپا به قرن ۹ میلادی باز میگردد. بسياري معتقد هستند که ویولن نمونه تکمیل شده ساز رباب است. رباب سازی است که بعدها ی به اروپا آورده شد تغییراتی در آن بوجود آمد به نام ربک در اروپا شهرت گرفت. گاهي بر این باورند که ساز ویلن متعلق به امپراطوری هند در حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بوده است بعضی دیگر ریشه ان را در آفریقا حتی کشورهای عربی میدانند. فرمهای اولیه سوراخی بودند که بر روی ساز قرار داشت اما بعدها این سوراخ از بدنه سازها حذف شدند این ساز با چهار سیم سرشروع ساز ویلن تکامل یافته در سالهای آینده شد. در اروپا از قرن ۱۱ به بعد ساز ویولون به صورت تکامل یافته دیده می شود. برخي ایرانیان بر این باورند که این ساز از ساز ایرانی کمانچه مشتق شده است.

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در تمامی حوزه های مرتبط با موسیقی توسط اساتید برتر و مجرب این حوزه در ایران و سراسر جهان مورد تحقیق و پژوهش واقع شده است.مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در زمینه های آموزش ساز ایرانی و جهانی ,آموزش آواز,آهنگسازی,گروه نوازی,برگزاری کنسرت,آموزش موسیقی به کودکان,سلفژ,هارمونی و ... کار شده است.علاوه بر آن تحقیقات بینارشته ای میان موسیقی و سایر علوم انجام پذیرفته است.مانند موسیقی و روانشناسی که در حوزه علوم انسانی قرار دارد.

نام کتاب : کودک سنتور شادی نویسنده: قدرت ا.. ستایش معرفی: کتاب "کودک سنتور شادی" کتابیست که برای آموزش موسیقی به کودکان مناسب است. از این کتاب برای آموزش سنتور ، ویلون و دیگر سازها میتوان استفاده کرد. آموزش نت در این کتاب بصورت رنگی و زیبا انجام شده و جز معدود کتابهای آمورش موسیقی به کودکان به حساب می آید. نقد و بررسی: از آنجایی که کتاب به صورت تمام رنگی و کودکانه طراحی شده است بسیار برای کودکان جذاب خواهد بود. تمام نت ها بصورت درشت و رنگی نوشته شده اند. برای هر نت رنگ خاصی در نظر گرفته شده که یادگیری آن را سریعتر کند. در بخش اول این کتاب حجم زیادی تئوری بیان شده که هرچند بصورت ساده بیان شده ولی آموزش آن در ابتدای کار کاری بیهوده و با عجله است و توصیه میشود که آموزگار در طول کار به اول این کتاب بازگردد. در آموزش موسیقی در ابتدای کار باید تنها از نتهای سیاه استفاده شود که متأسفانه در این کتاب سریع به سمت نتهای چنگ و سکوت چنگ رفته است که کار جالبی نیست. همچنین آهنگ های این کتاب بسیار بسیار کودکانه است و از زیبایی کمی برخوردار میباشد و آهنگ های آن مناسب گروه سنی الف میباشد. میزان بندی آهنگ ها و قطعات اشتباه و اشکال دارد و باید آموزگار آن را درست کند. نظم مطالب در کتاب مناسب نیست و شما بایستی در بین صفحات مدام حرکت کنید. این کتاب میتواند بصورت مکمل برای آموزش موسیقی به کودکان به کار رود ولی باز هم آموختن درس اول دستور سنتور استاد پایور برای شروع کار بیشتر توصیه میشود و از این کتاب تنها به عنوان مرجع و مکمل استفاده شود.

نام کتاب : بررسی سه شیوه ی هنر تکنوازی در موسیقی ایران نویسنده: مجید کیانی معرفی: در این کتاب سه شیوه ی رایج در هنر تکنوازی سنتور ایران مورد پژوهش و بررسی قرار میگیرد و هر بخش بصورت زیبا و جداگانه نواخته میشود، خواندن این کتاب به همه ی سنتور نوازان توصیه میشود. نقد و بررسی: از آنجایی که هنر نقد و بررسی هنر ظریفیست و در این راه موانعی مانند بد جلوه شدن ممکن قرار گیرد. کتاب هایی که به نقد و بررسی شیوه های مختلف سنتور نوازی در ایران بپردازد بسیار کم میباشد. کتابی که پیش رو دارید نوشته استاد مجید کیانی پژوهشگر و استاد مسلم سنتور نوازی ایران است که سه شیوه سنتور نوازی را مورد بررسی و نقد قرار داده است: شیوه سنتور نوازی نوین (که سنتور بیشتر صدای پیانو میدهد و قطعات کلاسیک با آن نواخته میشود) شیوه سنتور نوازی سنتی تغییر یافته شیوه سنتور نوازی ردیف نوازی از آنجایی که اساتید هر هنر در زیبایی های هنر خود غرق شده اند ممکن است بر کاستی های آن واقف نباشند که البته این خرده اشکال بر خود استاد مجید کیانی هم وارد است. از آنجایی که این استاد خود به شیوه ردیف نوازی سنتور مینوازند به نقد این شیوه نپرداخته اند که البته این را باید به عهده شاگردان این استاد و دیگر اساتید سپرد. هرچند مطالبی که در مورد شیوه های رایج سنتور نوازی بیان میکنند بسیار وارد و دقیق و صحیح میباشد و بنده نیز بعد از بررسی آن را تأئید میکنم. اگر بدنبال این هستید که بدانید چرا در یک شیوه مضرابی سنگین و در دیگری مضرابی سبک و در دیگری از نمد استفاده میشود در این کتاب میتوانید جواب خود را پیدا کنید. نکته دیگری که در مورد این کتاب میشود گفت نوار کاست همراه آن است که الان به صورت سی دی بفروش میرسد. نواختن سه شیوه به دست خود استاد انجام شده است و شنیدن آن بسیار لذت بخش است و خالی از لطف نیست. با وجود این که استاد کیانی در شیوه ردیف نوازی تبحر دارند دو شیوه دیگر را با تمام استادی و زیبا نواخته اند. خواندن و شنیدن این مجموعه را از دست ندهید.

نام کتاب : شیوه‌ی سنتورنوازی نویسنده: پشنگ کامکار معرفی: کتاب شیوه سنتور نوازی اثر پشنگ کامکار کتابی است ویژه با درس‌هایی متنوع و قطعاتی شیرین. هنرجویی که به دنبال یادگیری قطعات متفاوت می‌باشد می‌تواند از این کتاب برای آموزش استفاده کند. تصویر کتاب نقد و بررسی: کتاب شیوه سنتور نوازی از چندین جهت برای شروع سنتورنوازی کتاب بسیار خوبی است. کتاب حاوی قطعات محلی متنوعی است که بسیاری از آنها قطعات شادی هستند و برای هنرجوی تازه‌کار بسیار جالب و مفید خواهد بود. همچنین قطعاتی برای کودکان در نظر گرفته شده (مانند: توپ سفید، ترن قشنگ من، عروسک جون، آدم برفی) که برای آموزش به کودکان بسیار مناسب می‌باشد. که البته لازم است استاد شعر آهنگ‌ها را بخوبی برای هنرجو بخواند و از او هم بخواهد در این کار با او همکاری کند تا از همان ابتدا تلفیق شعر و موسیقی را یاد بگیرد. کتاب حاوی قطعاتی از موسیقی ملل نیز می‌باشد که جهت آشنایی با فواصل و موسیقی خارجی مفید است. بنابراین از کتاب "شیوه سنتور نوازی" میتوان بصورت‌های متفاوتی استفاده کرد. آموزش قطعات محلی کوتاه، آموزش و یادگیری قطعات شاد برای کودکان، آموزش سرود، قطعات سنتی و قطعات سنتورنوازی نوین ( مانند خواب‌های طلائی). مانند کتاب‌های دیگر آموزگار سنتور می‌تواند درس‌های برگزیده‌ای را تنها آموزش دهد که مناسب می‌بیند. کلاً قطعات بسیار متفاوتی در این کتاب آمده ولی برای تمامی آنها تنظیم خوبی برای سنتور انجام نشده یا بقدری ساده شده‌اند که زیباییشان را از دست داده‌اند از این میان می‌توان به درس 51 – پیش درآمد ابوعطا اشاره کرد که قطعه زیبایی نمیباشد. که البته این موضوع در کتاب "دستور سنتور" نیز صادق است. ولی کتاب "شیوه سنتور نوازی" نسبت به کتاب "دستور سنتور" کتاب پیشرفته‌تری می‌باشد. و حرکات و تزئیناتی مانند ریز، تریل، تریوله ، تریمولو را در این کتاب می‌توان برای اولین بار به هنرجو آموزش داد. قطعه در قفس در این کتاب بهتر از کتاب استاد پایور تنظیم شده و آموزش آن در اینجا بهتر است. همچنین متأسفانه آهنگ‌های محلی در این کتاب آمده که کمی مهجور می‌باشند و اجرای خوبی از آنها موجود نیست و از آنجایی که اجرای رسمی برای این کتاب وجود ندارد آنرا ثقیلتر کرده است.قطعاتی که از مدولاسیون استفاده کرده‌اند نیز بهتر است آموزش داده نشوند. ( مانند مرادخانی(49)). قطعاتی که برای هنرجوی مبتدی مناسب است: تمرین‌های : 1، 2، 3، 4 هنگام نواختن بایستی نت بصورت بلند خوانده شود تا بهتر در حافظه سپرده شود. این کتاب اثر بیاد ماندنی پشنگ کامکار است که با بدعت گذاری در این رشته‌ی هنری این کتاب را در سال 1373 بچاپ رسانیده است. دستان این استاد هنرمند برای این کار ارزشمند باید بوسیده شود. با تشکر و قدردانی بسیار از این استاد.

کتاب مهمترین مرجع علم و دانش است که در گذشته بصورت مکتوب بر روی ورق بوده است و در آینده بصورت کدهای دیجیتالی میشود. ولی در هر زمینه ای کسانی که بدنبال دانش و هنر بوده‌اند نیازمند این مراجع مکتوب هستند. در ایران تألیفات بسیار ارزشمندی توسط هنرمندان و اساتید بسیار بزرگ انجام شده است. این کتاب‌ها شامل تئوری موسیقی ، آموزش ساز ، بیوگرافی ، مبانی سازشناسی، مبانی اتنوموزیکولوژی و کتاب نت می‌باشد. در مورد سنتور نیز تألیفات بسیار خوبی انجام شده است که در اینجا به معرفی برخی از آنها خواهیم پرداخت. در ابتدا با کتاب‌های آموزشی سنتور آغاز میکنیم: نام کتاب : دستور سنتور نویسنده: فرامرز پایور معرفی: اولین کتابی در اینجا معرفی و مورد بررسی قرار میگیرد کتاب "دستور سنتور" نوشته ی استاد فرامرز پایور میباشد. این کتاب بعد از تألیفات استاد صبا جزو مهترین و اولین کتاب های آموزش سنتور در ایران به حساب می آید. این کتاب برای مبتدیان در نظر گرفته شده است و بخشی از مطالب تئوری را دربر میگیرد. نقد و بررسی: در ابتدا کتاب با توضیحاتی در مورد تئوری موسیقی، نحوه ی مضراب گیری و نحوه نواختن آغاز میشود. سپس درس های ابتدایی که بصورت اتود هستند به هنرجو آموخته میشود . این درسهای یا همان اتودها فقط برای تمرین نت و مضراب زدن ابتدایی میباشد و جنبه ی آهنگین ندارد. اولین درس آهنگین درس شماره 8 است که آهنگ "جونی جونی" است. بتدریج این کتاب در درسهای بعدی از تمپوی سریعتر و نتهای با ارزش زمانی کمتر (چنگ و دولا چنگ و ..) استفاده میکند ولی همچنان تا شروع درس 21 از اتود نیز لابه لای درسها استفاده میشود. این کتاب برای شروع به سنتور نوازی بسیار مناسب است و میتوان گفت با اینکه اولین کتاب در این زمینه میباشد و قدمتی دراز دارد ولی هنوز بهترین اثر مکتوب است. و به تمام هنرجویان توصیه میشود با این کتاب آغاز کنند و سپس به کتاب های دیگر و سبک های متفاوت روی بیاورند. هر چند این کتاب را میتوان شاهکار استاد پایور دانست ولی خالی از نقص و اشکال نیست و استادی که از این کتاب برای هنرجوی خود استفاده میکند باید از کتاب ها و دانسته های خود نیز بر آن بیافزاید. همچنین تمام درس ها مورد استفاده هنرجو نمیباشد و میتوان گزیده ای از آن ها را به هنرجو آموزش داد و در صورت لزوم تغیراتی را در آنها اعمال نمود. برای مثال درس 24 یا گرایلی که مهترین درس برای آموزش فواصل شور میباشد بصورت بسیار بسیار ساده شده در آمده است که در قسمت دوم و سوم از زیبای آن بسیار کاسته است. استاد میتواند در این مواقع درس اصلاح شده را در هنرجو آموزش دهد. روند انتقال و آموزش درسهای این کتاب به نظر بنده و همچنین اساتید دیگر بترتیب بصورت زیر میباشد: درس های : 1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 8 جونی جونی، 13 نصیرخانی ، 14 و 15 هزار آفرین ،21 گل گندم ، 23 چهارمضراب ترک، 24 گرایلی (با تغییر)، 26 سه مضراب ابوعطا ، 27 شهرآشوب ،30 مزرع سبز (انتخابی) ، 34 چهارمضراب سه گاه، 37 پادشه خوبان. البته تمام اینها بستگی به سن هنرجو نیز دارد ولی در اکثر موارد همین درس های برای این کتاب کافی میباشد و دیگر درس های بر عهده ی خود هنرجو میباشد. همچنین اتود های حرفه ای تر که در آخر این کتاب آورده شده است بهتر است مورد استفاده قرار نگیرد و برای آموزش حرفه ای تر به کتاب های دیگر یا ردیف نوازی مراجعه کرد. یاد این استاد گرامی زنده باد

اولین نفری که ویولن را به ایران آورد کیست ؟ ویولون از ادوات و آلات موسیقی جدید است که در زمان ناصرالدین شاه پس از تاًسیس شعبهً موزیک دارالفنون، و آمدن مستشاران خارجی برای معلمی این شعبه و آوردن سازهای جدید مانند فلوت و قره نی در ایران معمول گردید مسیو دوال فرانسوی که در اواخر عصر ناصری به ایران آمد و دو سال بیشتر در ایران نماند معلمی قسمتی از شعبهً موزیک دارالفنون را بر عهده داشت و استاد و نوازنده ویولون بود و این ساز را با قواعد مخصوص آن تعلیم می داد. و ظاهراً از قدیمی ترین مربی و معلم ویولون بود. ” حسن مشحون ” در کتاب تاریخ موسیقی ایران حسین هنگ آفرین، را قدیمی ترین ایرانی نوازندهً ویولون معرفی کرده است ولیکن ( روح الله خالقی ) در کتاب سرگذشت موسیقی، “تقی دانشور ” (اعلم السلطان ) را نخستین ایرانی می نویسد که با ویولون آشنا شده است.

تاریخچه ورود ویولن به ایران : ویولن در اواخر عهد قاجار وارد ایران شد و بسیاری از کمانچه نوازان آن دوره با دیدن این ساز و شنیدن صدای آن شیفته نواختن این ساز شده و کم کم ویلن جای خود را در موسیقی ایران باز کرد. در آن زمان کمانچه نوازان از اشکالاتی که در سازشان وجود داشت رنج می بردند و نیز اروپا دیدگانی از این دسته همکاران خود را به نواختن ویلن تشویق میکردند و همان متد کمانچه نوازی را بر روی (چهار سیم) تجربه می کردند و نهایتا این ساز وارد موسیقی ایران گردید تا جایی که خطر فراموش شدن ساز کمانچه احساس می شد . شایان ذکر است که ایرانیان خوش ذوق چون همیشه افتخار آفریدند . از سویی استاد قنبری مهر در ساخت ساز ویلن به مقامی رسید که بزرگان موسیقی جهان از ساز های ایشان استفاده می کنند و آرزوی هر نوازنده ویلن ایرانی این است که پنجه در چنین سازی بیندازند. و از سوی دیگر سازندگان کمانچه از جمله استاد (امیر عطایی) تا حدود بسیار زیادی از نواقص این ساز کهن کاستند . ساز ویولن قادر به جواب آواز بوده . علاوه بر تک نوازی در گروه نوازی رغیب ندارد . وسعت صدای آن کافی بوده و چنانچه نوازنده توانمند باشد هیچ سدی در برابرش نیست. ویولن را به صورت پیزیکاتو (با ناخن) و با آرشه می نوازند . این ساز به دلیل طویل بودن آرشه می تواند جملات بلند موسیقیایی را بدون بریدگی اجرا کند و همین امر آن را در جواب آواز یاری می نماید. این سازملودیک قادر به گرفتن آکوردهایی نیز می باشد .