44891831 (021)

1031226 (0912)

آموزشگاه ترومپت خصوصی

آموزشگاه ترومپت خصوصی آموزشگاه ترومپت خصوصی داروک بهترین انتخاب برای آموزش سازهای بادی مثل ترومپت است.
آموزشگاه موسیقی داروک با سال ها تجربه در برگزاری دوره های آموزش ساز های بادی غربی همچون ترومپت
در کنار شماست تا تخصصی و حرفه ای بیاموزید و بنوازید.

آموزش ساز های ایرانی و غربی

در گستره این جهان و هنری که در آن معنا یافته است ,موسیقی در تار و پود این دنیا بافته و پرداخته شده است.در جای جای جهان موسیقی رنگ و بویی از فرهنگ و آداب و آیین آن مردمان دارد و به همین دلیل ساز های متفاوتی متناسب با نوع نگآموزشگاه موسیقی داروکاه و فرهنگ مردمان مختلف در سراسر دنیا شکل گرفته است. مهم ترین فعالیت آموزشی آموزشگاه موسیقی داروک,آموزش انواع سازهای ایرانی و غربی به هنرجویان عزیز است.

تنبک در گروه سازهای کوبه‌ای قرار دارد و اصطلاحا به آن ضرب هم گفته می‌شود.ساز تنبک در گروه ساز های کوبه ای ایرانی-سنتی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تُمبَک، تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب یکی از سازهای کوبه‌ای پوستی است و از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد. این ساز از چوب درخت گردو، افرا یا توت به صورت یک تکه در 2 قسمت تنه (حجیم تر) و نفیر (باریکتر) در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود. طول تنبک از دهانه بزرگ تا دهانه کوچک معمولا 44 سانتی متر است. هنگام نوازندگی، تنبک را افقی به صورتی که دهانه بزرگتر رو به بیرون باشد روی ران پا می‌گذارند و با دو دست بر پوست ضربه می‌زنند. در ارکستر معمولان از تنبک‌های بزرگتر و در تکنوازی از تنبک‌های کوچکتر استفاده می‌شود. دهانه بزرگ: قطر دهانه بزرگ که روی آن پوست کشیده می‌شود، در تنبک ارکستر، از بیرون 32 و از داخل 27 سانتی متر است. دهانه بزرگ باید دایره کامل باشد تا صدا در تمام نقاط کناره یکسان باشد. تنه: تنه به قسمت حجیم تر تنبک گفته می‌شود که طول آن در تنبک ارکستر حدود 28 و در تمبک تکنوازی 18 سانتی‌متر و تا حدی محدب است و در عرض آن شیارهایی (عاج) ایجاد می‌شوند که از لغزیدن تمبک هنگام نواختن جلوگیری می‌کنند. گاه در هنگام نوازندگی با کشیدن ناخن یا حلقه انگشتر روی این شیارها صدای خاصی ایجاد می‌شود. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز تنبک در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) ،فراگيري ساز تنبك را از سال 1376 تا 1380 نزد خانم اكرم متين ( با استفاده از متدهاي آقايان تهراني ، اسماعيلي ، افتتاح و رجبي ) آغاز نمودند. فعاليت هاي گروهي : عضو گروه مقام ( بانوان ) به سرپرستي خانم مريم سروش و خانم قدسيه مشيري (1389 ) به عنوان نوازنده تنبك عضو گروه بانوان شيدا به سرپرستي استاد محمدرضا لطفي ( 1393-1390 ) به عنوان نوازنده تنبك و همراهي گروه در اجراي آبان ماه 90 در سالن ميلاد و اجراي مهر ماه 91 در بلژيك(گنت)، نوازندگي درآلبوم های جادوي سكوت ( انتشار تير ماه 91) به آهنگسازي حميدرضا مرتضوي و زخمه ساز ( 1392 ) گروه بانوان شیدا به آهنگسازی استاد محمدرضا لطفي فعاليت هاي آموزشي : آموزش تنبك - آموزشگاه موسیقی داروک از سال ۱۳۹۵

تار از سازهای زهی است که با زخمه نواخته می‌شود و در گروه ساز های زهی ایرانی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود. کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پرده‌ها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه می‌شوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است. تار آذربایجانی شکل کمی متفاوتی دارد و سیم‌های آن بیشتر است. جنس خرک از شاخ بز کوهی است. در دو طرف دسته از استخوان شتر استفاده می‌شود. از لحاظی ساز تار به سه‌تار نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در سه‌تار بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پرده‌ها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند. استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

سه تار يکي از سازهاي اصلي و شاخص در موسيقي ايراني است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای به هنرجویان آموزش داده می شود. علاوه بر برخوردار بودن از صداي زيبا ، دوست داشتني و لطيف ، در بيان احساسات هنرمندانه ايرانيان ، از قابليت هاي در خور توجه بهره مند است . از دیگر خصوصيات شايان به ذکراين ساز ، صميميت و همراهي آن است به نحوي که نوازنده را آزار نميدهد . از اين رو زنده ياد استاد ابوالحسن صبا در توصيف اين ساز چه زيبا ميگويد : « سه تار براي يک نفر کم و براي دو نفر زياد است » . آنچه در اين جمله کوتاه و پر معنا نهفته است ، در واقع عبارت است از حاصل تمام گفته ها و شنيده ها در زمينه سه تار . سه تار در زمره سازهاي زهي مضرابي مقيد است . صداي اين ساز در اثر برخورد مضراب و ارتعاش سيم ها و توليد بوسيله کاسه ، تشديد مي شود . بدنه سه تار از سه قسمت اصلي تشکيل شده است . اين سه قسمت به طور اجمالي عبارتند از : الف – کاسه ب – دسته ج – سر ساز يا سر پنجه استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز سه تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

ساز سنتور یکی دیگر از ساز های زهی است که در آموزشگاه موسیقی داروک توسط اساتید مجرب و برجسته حوزه موسیقی به علاقه مندان تدریس می شود. سنتور يکي از سازهاي اصيل ايراني است که در دستخ بندی ساز های زهی قرار می گیرد و ساخت آن را به فيلسوف عـاليقـدر و موسيقيدان بزرگ قرن چهارم، ابونصرفارابي نسبت داده اند . از طرفي ديگر، شواهد و علائم بجاي مانده از نقاشي ها و حکاکي هاي موجود از دوره هاي آشوري و بابلي، تصوير هايي را نشان مي دهد که در آن افراد ، آلاتي ذوزنقه شکل شبيه سنتور را که به وسيله طناب يا نخي که بدان متصل بوداز گردن آويخته و با آن مي نواختند. اين ساز خوش صدا و قديمي در اکثر کشورهاي دنيا نيز استفاده مي شود . جاذبه صداي سنتور فوق العاده است و هـر شنونده ايي را تحت تأثير قرار مي دهد . سنتور بر خلاف شکل ساده داراي ساختمان پر رمز و راز و پيچيده ايي است . سادگي شکل سنتور باعث شده تا افراد زيادي به ساختن آن روي بياورند. در اين بين شخصي مي تواند موفق باشد و به صداي واقعي سنتور دست پيدا کند که به تاريخچه سنتور سازي توجه داشته باشد و از تجربه ها و ريشه هاي تاريخي آن استـفاده کند. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز سنتوردر آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني(سنتور) از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) هستند.فراگيري ساز سنتوررا نزد خانم رويا حلاج از سال1375 آغاز نمودند. رديف ميرزاعبدالله را نزد آقايان مسعود شناسا و محمد علايي در سال1385 فراگرفتند و تكنيك سنتور را نزد استاد اردوان كامكار در سال1383 به پایان بردند.

تَنبور یکی از ساز های زهی از گونهٔ لوت است که در آن سیم‌ها از روی دسته‌ای بلند و کاسه‌ای عبور کرده‌است و با ضربهٔ انگشتان به صدا درمی‌آید.ساز تنبور در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای تدریس می شود. امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی‌تر از سه تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اوکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر نمود. ویژگی‌های اجرایی آن در دوتار مشهود نیست. تنبور را با پنجه نوازند و این خود دلیلی است بر ارتباط خانوادگی تنبور و دوتار محلی و سه‌تار که آنها نیز با انگشت (ناخن) به صدا در می‌آیند. تنبور در نواحی باختری ایران به ویژه در انجمن تنبورنوازان، قلندران و درویش‌های اهل طریقت و اهل حق کردستان و کرمانشاهان استفاده می‌گردد که با آن موسیقی مذهبی خود را اجرا می‌کنند و داری قداست خاص خود است. در شمال ایران در ناحیه شمال غربی استان گیلان نوعی از تنبور به نام تنبور تالشی در موسیقی اقوام محلی تالش به کار می رود. امروزه سه گونه موسیقی بر روی تنبور نواخته می شود: • موسیقی مقامی تنبور • موسیقی سنتی ایرانی • موسیقی سنتی کردی

درام یک ساز از خانواده سازهای کوبه ای در موسیقی جهانی است. در سیستم رده بندی ساز هارنباستل ساش، یک ساز ممبرنوفون (پوستی) است. درامز (drums) حداقل از یک پوسته تشکیل شده که سردرام یا پوست درام نامیده می شود که روی پوسته است و با تماس مستقیم دست نوازنده درام یا چوب درام (درام استیک) باعث تولید صوت می کند. معمولا طنین روی سطح پایینی درام، صدای بم تری به نسبت ناحیه بالایی آن می دهد. تکنیک های دیگر درامز که باعث تولید صدا توسط درامز (drums) می شوند مانند تامپ رول وجود دارند. درامز ها قدیمی ترین و همه گیر ترین سازهای دنیا هستند و طراحی اولیه آن ها بعد از هزاران سال هنوز دست نخورده باقی مانده است. درامز (drums) بصورت فردی نواخته می شود که نوازنده از یک تک درام یا سایر درامز ها مانند djembe استفاده می کند. بقیه بصورت نرمال در ست درام هایی از دو و یا بییشترکه تماما توسط یک نفر نواخته می شوند، مانند درامز هایی مثل بانگو و تیمپانی تشکیل شده اند. تعدادی از درامز های گوناگون کنار هم با سنج (سیمبال یا cymbals) یک درام کیت مدرن و پایه را تشکیل می دهند.

ساکسیفون یکی از سازهای بادی است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی زیرنظر اساتید مجرب حوزه موسیقی به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود.ساز ساکسیفون یک قمیش دارد. این ساز را آدولف ساکس در سال‌های ۱۸۴۰ اختراع کرد و بنام او ساکسیفون نام گرفت. ساکسیفون جز ساز های بادی چوبی تک زبانه می باشد . ساک انواعی مانند ساکسیفون سوپرانو، ساکسیفون آلتو و ساکسیفون تنور دارد، که تفاوت آن‌ها در دامنه صدایی آن‌ها است. اگرچه این ساز در اصل برای ارکستر و دسته موزیک نظامی تهیه شد ولی امروزه بیشتر در موسیقی جاز و مردم‌پسند به کار می‌رود. ویژگی این ساز جر ساز های انتقالی می باشد . این ساز از خانواده کلارینت ها می باشد و جنس ان از فلز است . ساکسیفون جز ساز های ارکستر سمفونیک نمی‌باشد . برخی از ساکسیفون های رایج : ساکسیفون سی بمل : در سه نوع سوپرانو * تنور و باس ساکسیفون می بمل (ساکسیفون باریتون) برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص برکزاری دوره های آموزش ساز های بادی در آموزشگاه موسیقی داروک با پل های ارتباطی ما در تماس باشید.

ساز ارگ در گروه ساز های کلید دار یا کلاویه ای جای می گیرد و در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود. ارگ (Organ) از مهمترین سازهای قرون وسطی (1000 – 1450) است که بسیاری از علوم مهم موسیقی مانند گام و فواصل تمپره، کنترپوان، بافت های هموفونیک و پولی فونیک و هارمونی و... بر روی این ساز و توسط نوازندگان این ساز شکل گرفت. سخت ترین نت خوانی مربوط به ساز ارگ بوده که بر روی سه خط حامل (خط پایین برای پدالهای باس، خط وسط برای دست چپ و خط بالا برای دست راست) نوشته می شد. وسعت این ساز چیزی در حدود 5/9 اکتاو (دو اکتاو بیشتر از پیانو های امروزی) بوده است. از سال 1709 که پیانو توسط کریستوفری اختراع گردید، بسیاری از ارگ نوازان به نوازندگی پیانو پرداختند و تکنیکهای چند صد ساله ارگ را به پیانو منتقل نمودند. بسیاری از آثار یوهان سباستیان باخ (ارگ نواز و آهنگساز شهیر آلمانی) که امروزه با پیانو نواخته می شوند، برای ارگ (و حتی قبل از اختراع پیانو) نوشته شده بودند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه برگزاری دوره های آموزش ارگ در آموزشگاه موسیقی داروک با این مرکز موسیقی در تماس باشید.

ساز پیانو یکی از ساز های کلاویه ای یا کلید دار است که در گروه ساز های جهانی در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای تدریس می شود.پیانو یکی از سازهای صفحه‌کلیددار و مشهورترین آن‌ها است. صدای پیانو در اثر برخورد چکش‌هایی با سیم‌های آن تولید می‌شود. این چکش‌ها در اثر فشرده‌شدن کلیدها (کلاویه‌ها) به حرکت در می‌آیند. سیم‌های پیانو به صفحه‌ای موسوم به «صفحهٔ صدا» متصل شده‌اند که نقش تقویت‌کننده صدای آن‌ها را دارد. پیانو به عنوان مادر سازها و کامل‌ترین ساز نیز شناخته می‌شود؛ علت نسبت دادن این لقب‌ها به این ساز آن است که پیانو قادر است محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید کند در حالی که سایر سازهای اصیل موسیقی تنها بخشی از این محدوده صدا را تولید می‌کنند. پیانو در شکل فعلی‌اش بیش از هفت اکتاو دارد و قادر به تولید فرکانس‌هایی از حدود ۲۰ تا ۵۰۰۰ هرتز می‌باشد، در حالی که در مقام مقایسه ساز ویولن تنها قادر به تولید کمتر از چهار اکتاو و بهترین خواننده‌ها تنها قادر به خواندن کمتر از سه اکتاو صدا هستند. تاریخچه پیانو به شکل مدرن را بارتولومئو کریستوفوری در سال ۱۷۰۹ میلادی در شهر پادووای ایتالیا اختراع کرد.قبل از اختراع پیانو از سازی قدیمی‌تر به نام «هارپسیکورد» (Harpsichord)استفاده می‌شد. تفاوت عمده و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبل از خودش داشت آن بود که در سازهای مشابه قبلی، شدت صدای حاصل از فشرده‌شدن یک کلاویه، مستقل از شدت ضربه واردشده بر کلید، مقداری ثابت بود، اما در پیانو نوازنده قادر بود با ملایم ضربه‌زدن به کلیدها صدایی نرم‌تر ایجاد کند، یا با ضربات محکم‌تر صدایی درشت‌تر با پیانو تولید کند. همین ویژگی باعث شد که به سرعت پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار بگیرد. نام‌گذاری نام کامل ساز پیانو، پیانو فورته (Pianoforte) می‌باشد، که از دو قسمت پیانو به معنی ملایم و فورته به معنی با صدای بلند (رسا) تشکیل شده‌است، و به خوبی منعکس کننده توانایی این ساز در تولید شدت‌های گوناگون می‌باشد. پیانوهای اولیه ابعاد بزرگ، و شکل خاصی داشتند. آن‌چه که در اصطلاح به آن پیانوی بزرگ گفته می‌شود (و در ایران با نام نادرست پیانویرویال شناخته می‌شود) غالباً بیش از دو متر طول دارد و دارای در بزرگی‌است که برای هرچه‌بهترشدن صدای پیانو، معمولاً در هنگام نواختن ساز این در را در وضعیت نیمه‌باز توسط پایهٔ کوچکی ثابت می‌کنند. انواع دیگر پیانو با نام‌های پیانوی ایستاده یا دیواری (Stand یا Upright) پیانوی چهارگوش (Square) و غیره، ابعاد کوچک‌تری دارند و برای مصارف خانگی یا در اماکن عمومی طراحی شده‌اند. ساز پیانو در دو سبک پیانو کلاسیک و پیانو جاز به هنراموزان عزیز در آموزشگاه موسیقی داروک آموزش داده می شود.

سازگیتار به دلیل زیبایی صدا و وزن سبکی که دارد از متداول ترین و محبوب ترین ها سازها در میان مردم به حساب می‌آید.این ساز بنا به اعتقاد بعضی از مورخان، نام و ساختمان گیتار با اقتباس از "تار"، ساز باستانی ایرانیان، گرفته شده است؛ اما بعضی دیگر، پیدایش این ساز را به ساز "عود"، نسبت می‌دهند که توسط اعراب به اسپانیا رفته ‌است.گیتار الکتریک یا گیتار برقی نوعی گیتار است که صدای آن به‌وسیله تقویت‌کننده‌ای الکتریکی تشدید و یا تغییر می‌یابد. گیتار چیست؟ گیتار نوعی ساز زهی است که با پیک یا انگشت نواخته می‌شود و از این جهت که سیم‌های آن در اثر ارتعاش تولید صدا می‌کنند، به سازهای گروه کوردوفون یا زه‌صدا تعلق دارد. این ساز علاوه بر داشتن قدمت تاریخی قابل توجه توانسته‌است هم‌گام با تحولات موسیقی غرب پیشرفت چشمگیری داشته باشد؛ که در نتیجه گونه‌های متفاوتی از آن بوجود آمده و هم اکنون جایگاه ویژه‌ای در موسیقی جهان دارد. روایت‌های متفاوتی درمورد تاریخچه گیتار وجود دارد؛ عده‌ای بر این عقیده‌اند که گیتار از مصر سرچشمه گرفته است و عده‌ای نیز بر این نظرند که آن از سیتارای یونانی-آشوری که به وسیله رومی‌ها به اسپانیا آورده شده گرفته شده است. گیتار نتیجه تحول لوت در اروپا است. لوت نیز خود تحول یافته عود و بربط است. گفته می‌شود زریاب نامی عود را به اندلس آورد و از آن پس این ساز در اسپانیا و دیگر مناطق آسیا رایج شد. در زمان حکومت اسلام در اسپانیا، این ساز توسط زریاب دارابگردی و چند تن از شاگردانش به اندلس برده شد. در آن زمان به گیتار، کیتارا یا قیتارا می‌گفتند و نام کنونی آن برگرفته از همین نام است. در واقع وجود پسوند تار در نام گیتار می‌تواند موید این باشد که گیتار سازی ایرانی است. ساز گیتار در سه سبک گیتار کلاسیک گیتار پاپ و گیتار فلامنکو به هنرجویان عزیز آموزش داده می شود.

ویولن ساز زهی آرشه ای است که در گروه ساز های جهانی قرار می گیرد ودر آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. این ساز کوچک ترین عضو سازهای زهی آرشه ای است. جهت نواختن , این ساز روی شانه چپ قرار می گیرد با آرشه که در دست راست نوازنده است نواخته می شود.صدای ساز ویولن از محبوب ترین صدا ها در میان سازها است. در اروپا به قرن ۹ میلادی باز میگردد. بسياري معتقد هستند که ویولن نمونه تکمیل شده ساز رباب است. رباب سازی است که بعدها ی به اروپا آورده شد تغییراتی در آن بوجود آمد به نام ربک در اروپا شهرت گرفت. گاهي بر این باورند که ساز ویلن متعلق به امپراطوری هند در حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بوده است بعضی دیگر ریشه ان را در آفریقا حتی کشورهای عربی میدانند. فرمهای اولیه سوراخی بودند که بر روی ساز قرار داشت اما بعدها این سوراخ از بدنه سازها حذف شدند این ساز با چهار سیم سرشروع ساز ویلن تکامل یافته در سالهای آینده شد. در اروپا از قرن ۱۱ به بعد ساز ویولون به صورت تکامل یافته دیده می شود. برخي ایرانیان بر این باورند که این ساز از ساز ایرانی کمانچه مشتق شده است.

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در تمامی حوزه های مرتبط با موسیقی توسط اساتید برتر و مجرب این حوزه در ایران و سراسر جهان مورد تحقیق و پژوهش واقع شده است.مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در زمینه های آموزش ساز ایرانی و جهانی ,آموزش آواز,آهنگسازی,گروه نوازی,برگزاری کنسرت,آموزش موسیقی به کودکان,سلفژ,هارمونی و ... کار شده است.علاوه بر آن تحقیقات بینارشته ای میان موسیقی و سایر علوم انجام پذیرفته است.مانند موسیقی و روانشناسی که در حوزه علوم انسانی قرار دارد.

– براي جلوگيري از آسيب رسيدن به پوست و بجا نماندن جاي فشار سيمها بروي کاسه تار در انتهاي دهنه بزرگ (محلي که سيمهاي تارروي کاسه مينشيند ,حد فاصله خرک وسيمگير)چيزي مثل برشي از کاغذ ، مقواي گلاسه ، تيغ ژيلت ، پوست چند لايه تار ، پوست دف يا چسب کاغذي قرار مي دهيم. – يک نکته بسيار مهم اين که پس از انداختن سيم ها, سعي کنيد ته سيم باقي مانده از گره را با خم و راست کردن از بيخ محل گره بشکنيد تا هيچ زايده اي از آن باقي نماند که در حين نوازندگي در مچ دست ايجاد خراش يا زخم کند.از بريدن يا قطع آن هم خوداري کنيد ,چون حتما از انتها قطع نمي شود و ته سوزن مانندي باقي مي ماند که در دست فرو مي رود. – زمان تعويض سيم بستگي به ساعات تمرين روزانه ، فشار دست نوازنده ، مرغوبيت سيم، رطوبت محيط و … دارد . معمولا سيم ها بعد از مدتي دچار زنگ زدگي ، رنجه شدن در قسمت پشت پرده ها ( در اثر انگشت گذاري ) ، عدم پايداري کوک ، دو صدايي و گز زدن مي شوند که در اين صورت بايد تعويض شوند .اين زمان از چند روز براي نوازنده پرتمرين حرفه اي , تا چند ماه براي نوازنده تفنني مي تواند متفاوت باشد.

– يکي از دو سر حلقه شده سيم را که گره ضعيفتري دارد را به نخ قرقره گره مي زنيم و سر ديگر که گره حلقه بهتر شده را در سيم گير قرار مي دهيم، سپس در حاليکه گوشي را در جهت خلاف عقربه هاي ساعت مي پيچانيم، با دست ديگر سيم را مي کشيم که محکم و در حالت کشش به دور گوشي بسته شود .اين کار باعث ميشود تا سيم روي گوشي فر نخورد چون در صورت فر خوردن در زمان نوازندگي به آهستگي کوک باز مي کند و نوازنده را آزار مي دهد. بايد توجه داشت که سيم به صورت نامنظم روي گوشي پيچيده شودو به اصطلاح سيم روي سيم بيفتد و خود را محکم کند و در حين نوازندگي کشش سيم کم نشود . اما در دورهاي آخر سيم بايد در راستاي شيار شيطانک بسته شود که سيم از روي گوشي تا شيطانک به صورت صاف قرار گيرد . – بعد از کوک کردن سيم، چندبار آنرا گرفته و به آرامي به سمت بالا در حدود يک سانتيمتري مي کشيم که در اين صورت سيم مقداري کش مي آيد که با کوک کردن مجدد به فرکانس مورد نظر مي رسيم .( نکته ايمني بسيار مهم اينکه به دليل احتمال پاره شدن سيم در زمان کشيدن سيم براي اطمينان از محکم شدن گره ويا کشش ان براي جا انداختن سيم , صورت خود را در حين اينکار از ساز به حد کافي دور نگاه داريم). – نکته بسيار مهمي قابل ذکر است که در صورت عدم رعايت آن کوک کردن تار يکي از مشکلترين کارهاي دنيا ميشود و آن اينکه در برخي از موارد هنگام کوک کردن، سيم در شيار شيطانک يا خرک حرکت نرم خود را ندارد و به اصطلاح گير مي کند. در اينگونه موارد بايد شيارها را به پودر مخصوص(که خصوصا براي اين کار ساخته ميشود) يا صابون و يا در دسترس تر از همه پودر مغزي مداد (گرافيت) آغشته کرد تا حرکت سيم در آنها روان شود .اين کار چنانچه در مقاله کوک تار نيز گفته ايم باعث ثابت ماندن کوک در حين نوازندگي ميشود.

براي سيمهاي سه تار نيز بطور معمول از همين سيمها استفاده مي شود ولي به دليل تنوع سليقه در طرز نواختن سه تار , شماره سيمهاي گوناگوني براي سه تار هاي مختلف بکار گرفته مي شود. تعويض سيم هاي تار – حدود 80 سانتي متر نخ قرقره را با گره زدن يا خيس کردن و يا استفاده از مقدار کمي سريش به دور گوشي مي پيچانيم.(در جهت خلاف عقربه هاي ساعت) – حدود 120 سانتي متر از سيم مورد نظر را جدا کرده ودو سر آن را به صورت زنجير وار مي پيچيم؛البته چندين روش براي حلقه کردن سيم وجود دارد که در اينجا يک روش را توضيح مي دهيم. براي اين منظور حدود 5 سانتي متر از سر سيم را روي طول سيم قرار مي دهيم، طوريکه يک حلقه درست شود ، بعد با انگشت اشاره و شست حلقه را مي فشاريم و با انگشتان دست ديگر شروع به تاباندن سيم مي کنيم. بايد دقت نمود که سيمها بصورت زنجير و بهم بافته شوند و يکي تنها بدور ديگري بيچيده نشود. در اين قسمت نيز ميتوان از دستگاه کوچکي به نام سيم تاب که توسط استاد قنبري مهر طراحي شده هم کمک گرفت. براي اطمينان از گره درست و سالم مي توان پس از انداختن سيمها هر کدام را با دست گرفته و کشيد تا از باز نشدن آن در ضمن نوازندگي حتم داشته باشيم.در ضمن هر جفت سيم در تار حتما بايد از يک قرقره جدا شود.چون اين احتمال وجود دارد که جنس سيمهاي هر قرقره متفاوت باشد و صداي يک جنسي ندهد. به همين دليل نيز در صورت پاره شدن و يا آسيب يک سيم, هر دو سيم با هم تعويض ميشود.(يک پيشنهاد مفيد اين است که قبل از گره زدن سيم اصلي , و از انجايي که گره سيم براي کوک ماندن ساز بسيار مهم است, مي توان با استفاده از سيمهاي کهنه که از روي ساز باز مي شود چندين بار گره زدن را تمرين کرد و در نهايت سيم نو را گره زد.)

سيم هاي زرد ( قرمز) (Sol) معمولا با قطر 20/0ميلي متر و بم با قطر 35/0ميلي متر از جنس برنز مي باشند.براي تار تا 30 سال قبل از جنس برنجي که زرد رنگ بودند استفاده مي شد که صداي کم زنگ تري داشت و کيفيت بهتر صداي سيمهاي برنزي جديد باعث از رده خارج شدن سيمهاي برنجي شد ولي اسم آن يعني سيم زرد باقي ماند. گاه نوازندگان با توجه به نکات مذکور از قطر 22/0ميلي متر براي سيم هاي زرد وقطر 38/0 و 40/0 ميلي متر براي سيم هاي بم نيز استفاده مي کنند . قطر سيم هاي زرد معمولا 0/2 ميلي متر از سيم هاي سفيد بيشتر مي باشند.البته مدتي است که سيمهايي با ضخامت هاي اعداد فرد بين شماره هاي زوج در بازار مشاهده ميشود که براي نوازندگاني که داراي گوشهايي حساس و دقيق هستند راهگشاست.بطور کلي سيمهايي که در تار و سه تار استفاده ميشوند سيم هايي براي مصارف صنعتي بودند ولي در حال حاضر شرکت هايي وجود دارند که علاوه بر سيم هاي صنعتي، سيم ساز (Music Wire) هم توليد مي کنند؛ از جمله وبر(Weber) در فرانسه و شرکت پيراميد(Pyramid) در آلمان. شرکت هاي توليدکننده از اين سيم ها جهت هسته مرکزي سيم هاي فنري و توليد اين سيمها براي نتهاي زير بعضي از پيانوها استفاده مي کنند.

درباره سيم تار و سه تار سيم هاي سفيد (Do) وهنگام با قطر 18/0 ميلي متر و گاه ضخيم تر، از جنس فولادي در دو نوع با روکش کروم و بدون روکش موجود مي باشد. البته انواع سيم فقط به اين دو نوع منحصر نميشود و آلياژ هر قرقره سيم با قرقره ديگر متفاوت است و معمولا نوازندگان با روشهاي خاص خود کيفيت آلياژ را حدس ميزنند. گاه آنرا در معرض اتش ميگيرند و بعضي لَختي سيم و فر نخوردن آنرا مطلوب مي دانند. معمولا صداي سيم هاي بدون روکش کروم زنگ دارتر, بازتر و شفاف تر است وسيم هاي روکش دار صدايي تميزتر و قدري گرفته تر و البته با صداي اضافه کمتر و مناسب براي ضبط دارد که نوازندگان مي توانند با در نظر گرفتن صداي سازشان، فشار پنجه و مضراب، سليقه شخصي و موارد ديگر نوع و ضخامت سيم هاي سفيد را انتخاب کنند. در بعضي از موارد از سيمهاي با قطر 19/0 و 20/0 ميليمتر و گاه ضخيم تر نيز استفاده مي شود.

با توجه به این موارد، زمان مشخصی برای سوال شما نمی شه ارایه کرد و این جواب از شخصی به شخص دیگر متفاوت است. گاهی به اشتباه گفته می شود که مثلا تار یا فلان سخت ترین یا مثلا سنتور راحتترین ساز ایرانی است! این حرف فقط برای مراحل ابتدایی (الف) صحیحه و نوازنده شدن در سطح حرفه ای برای تمامی سازها دشواری خاص خود را دارد. تنها چیزی که می شه گفت اینه که موسیقی دنیایی بی انتها است و زمان و مکان نمی شناسد. ویرایش: گفتن که همیشه 2 تا چیز کهنه اش بهتره: ساز و دوست اما نه هر سازی. ساز مشقی دیگه کهنه و نو نداره. اگه ساز ساز خوبی باشه به مرور زمان با خشکتر شدن درصد رطوبت نسبی چوب و ... صدادهی ساز بهتر میشه. البته اگه ساز قدیمی آسیب جدی ندیده باشه. خرید ساز حرفه ای تشخیص حرفه ای لازم داره و آدم های خاص خودش رو می خواد. اما خرید ساز مشقی (تمرینی) برای شروع حساسیت کمتری داره. برای شروع نیازی به خرید ساز خوب نیست و اصولا نباید دنبال ساز خوب گشت که خودش برای خودش بحثی جداست. بهتره بگیم که حداقل پارامترهای لازم برای ساز خوب چیه. البته پارامترهای کلی رو که الان به ذهنم می رسه رو فقط می نویسم چون اول و آخرش کسی که تجربه برخورد با ساز رو نداره نمی تونه اینها رو به راحتی تشخیص بده. 1. ظاهر ساز سالام باشه. بیخ دسته و کاسه ترک نداشته باشه. دسته تاب نداشته باشه و ... 2. برای کوک کردن و فالش نبودن لازمه که سیم از دسته کوک تا ته سیم گیر در یک راستا باشه و در مسیر سیم کج نشده باشه. مسیر: دسته کوک-شیطونک-خرک-سیم گیر. 3. تفاون فاحش روی نت های هم صدای سیم ها و اکتاوهای مختلف نباشه. فکر کنم بد نوشتم! منظورم اینه که مثلا نت دست باز دو سیم اول پس از کوک کردن با دیگر دو ها همخوانی داشته باشه. 4. همه جای ساز نسبتا خوب صدا بده. کلا اگر ساز رو از دست بخرید معمولا بهتره تا از مغازه.

بهتره عواملی که در یادگیری سه تار نقش موثری دارند رو بررسی کنیم: 1. هدف. در چه حدی می خواهم سه تار (هرساز دیگری) یاد بگیرم؟ الف. صدا در آوردن ب. نواختن آهنگها و گوشه های معروف در حد مبتدی پ. نواختن اصولی در حد متوسط ت. نواختن در حد متوسط با تکنیکهای معمول (با درک سطحی) ث. نواختن نسبتا خوب با تکنیکهای معمول و پیشرفته همراه با درک نسبتا خوب ج. نوازندگی حرفه و درک عمیق 2. پیشینه موسیقایی. مسلم است که داشتن پیشینه شنیداری (شنیدن نغمه های ایرانی، ردیف موسیقی، موسیقی فولکلور و ...) می تواند کمک زیادی به سرعت یاد گیری و درک بیشتر آن بکند. همچنین داشتن گوش موسیقایی (آشنایی با صداها، درک فالش بودن یا نبودن یک صدا، درک خوش صدا یا بد صدا بودن، ...) بسیار یاری دهنده است. چنانچه کسی قبلا ساز دیگری می نواخته حتما با اصول اولیه سازها آشنا است می می تواند کمک کننده و در برخی موارد بازدارنده باشد برای مثال اگر کسی تار می نواخته، به سرعت می تواند شروع به نواختن سازهایی چون رباب، عود، سه تار و ... کند و در مدت کوتاهی برر تکنیک های آن ساز جدید مسلط شود. اما همین شخص در یاد گیری سازهایی مثل گیتار، کمانچه، ویولن و ... با مشکلات بیشتری باید دست و پنجه نرم کند؛ مشکلاتی از قبیل نحوه انگشت گذاری عمودی روی گیتار، تغییر شیوه ویبره دادن روی سیم از عمودی به افقی روی ساز های کمانچه و ویولن و ...