44891831 (021)

1031226 (0912)

آموزشگاه موسیقی اکباتان

آموزشگاه موسیقی داروک با بیش از 27 سال سابقه فعالیت در حوزه آموزش تخصصی موسیقی و برگزاری دوره های مرتبط با آن از باسابقه ترین آموزشگاه های محدوده اکباتان محسوب می شود.

آموزش ساز های ایرانی و غربی

در گستره این جهان و هنری که در آن معنا یافته است ,موسیقی در تار و پود این دنیا بافته و پرداخته شده است.در جای جای جهان موسیقی رنگ و بویی از فرهنگ و آداب و آیین آن مردمان دارد و به همین دلیل ساز های متفاوتی متناسب با نوع نگآموزشگاه موسیقی داروکاه و فرهنگ مردمان مختلف در سراسر دنیا شکل گرفته است. مهم ترین فعالیت آموزشی آموزشگاه موسیقی داروک,آموزش انواع سازهای ایرانی و غربی به هنرجویان عزیز است.

تنبک در گروه سازهای کوبه‌ای قرار دارد و اصطلاحا به آن ضرب هم گفته می‌شود.ساز تنبک در گروه ساز های کوبه ای ایرانی-سنتی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تُمبَک، تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب یکی از سازهای کوبه‌ای پوستی است و از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد. این ساز از چوب درخت گردو، افرا یا توت به صورت یک تکه در 2 قسمت تنه (حجیم تر) و نفیر (باریکتر) در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود. طول تنبک از دهانه بزرگ تا دهانه کوچک معمولا 44 سانتی متر است. هنگام نوازندگی، تنبک را افقی به صورتی که دهانه بزرگتر رو به بیرون باشد روی ران پا می‌گذارند و با دو دست بر پوست ضربه می‌زنند. در ارکستر معمولان از تنبک‌های بزرگتر و در تکنوازی از تنبک‌های کوچکتر استفاده می‌شود. دهانه بزرگ: قطر دهانه بزرگ که روی آن پوست کشیده می‌شود، در تنبک ارکستر، از بیرون 32 و از داخل 27 سانتی متر است. دهانه بزرگ باید دایره کامل باشد تا صدا در تمام نقاط کناره یکسان باشد. تنه: تنه به قسمت حجیم تر تنبک گفته می‌شود که طول آن در تنبک ارکستر حدود 28 و در تمبک تکنوازی 18 سانتی‌متر و تا حدی محدب است و در عرض آن شیارهایی (عاج) ایجاد می‌شوند که از لغزیدن تمبک هنگام نواختن جلوگیری می‌کنند. گاه در هنگام نوازندگی با کشیدن ناخن یا حلقه انگشتر روی این شیارها صدای خاصی ایجاد می‌شود. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز تنبک در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) ،فراگيري ساز تنبك را از سال 1376 تا 1380 نزد خانم اكرم متين ( با استفاده از متدهاي آقايان تهراني ، اسماعيلي ، افتتاح و رجبي ) آغاز نمودند. فعاليت هاي گروهي : عضو گروه مقام ( بانوان ) به سرپرستي خانم مريم سروش و خانم قدسيه مشيري (1389 ) به عنوان نوازنده تنبك عضو گروه بانوان شيدا به سرپرستي استاد محمدرضا لطفي ( 1393-1390 ) به عنوان نوازنده تنبك و همراهي گروه در اجراي آبان ماه 90 در سالن ميلاد و اجراي مهر ماه 91 در بلژيك(گنت)، نوازندگي درآلبوم های جادوي سكوت ( انتشار تير ماه 91) به آهنگسازي حميدرضا مرتضوي و زخمه ساز ( 1392 ) گروه بانوان شیدا به آهنگسازی استاد محمدرضا لطفي فعاليت هاي آموزشي : آموزش تنبك - آموزشگاه موسیقی داروک از سال ۱۳۹۵

تار از سازهای زهی است که با زخمه نواخته می‌شود و در گروه ساز های زهی ایرانی در آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود. کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پرده‌ها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه می‌شوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است. تار آذربایجانی شکل کمی متفاوتی دارد و سیم‌های آن بیشتر است. جنس خرک از شاخ بز کوهی است. در دو طرف دسته از استخوان شتر استفاده می‌شود. از لحاظی ساز تار به سه‌تار نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در سه‌تار بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پرده‌ها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند. استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

سه تار يکي از سازهاي اصلي و شاخص در موسيقي ايراني است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای به هنرجویان آموزش داده می شود. علاوه بر برخوردار بودن از صداي زيبا ، دوست داشتني و لطيف ، در بيان احساسات هنرمندانه ايرانيان ، از قابليت هاي در خور توجه بهره مند است . از دیگر خصوصيات شايان به ذکراين ساز ، صميميت و همراهي آن است به نحوي که نوازنده را آزار نميدهد . از اين رو زنده ياد استاد ابوالحسن صبا در توصيف اين ساز چه زيبا ميگويد : « سه تار براي يک نفر کم و براي دو نفر زياد است » . آنچه در اين جمله کوتاه و پر معنا نهفته است ، در واقع عبارت است از حاصل تمام گفته ها و شنيده ها در زمينه سه تار . سه تار در زمره سازهاي زهي مضرابي مقيد است . صداي اين ساز در اثر برخورد مضراب و ارتعاش سيم ها و توليد بوسيله کاسه ، تشديد مي شود . بدنه سه تار از سه قسمت اصلي تشکيل شده است . اين سه قسمت به طور اجمالي عبارتند از : الف – کاسه ب – دسته ج – سر ساز يا سر پنجه استاد تورج زادپور متولد تهران در سال 1360 مدرس ساز سه تار در آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد زادپور فارغ التحصیل موسیقی در سال 1384 در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فعالیت رسمی و جدی خود را در حوزه موسیقی از سال 1377 با انجمن موسیقی شهرستان درفول آغاز نمودند. در سال 1388 به عضویت خانه موسیقی و کانون نوازندگان ایرانی آن درآمدند. در زیر به بخشی از فعالیت هایهنری ایشان اشاره می نماییم. اجرای کنسرت در ایران :اجرا در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر در سالن تئاتر شهر (بهمن 1390) کنسرت های بین المللی:اجرا در سالن الیزه شهر پاریس در کشور فرانسه (فروردین 1395) آلبوم موسیقی:آلبوم گوهر افشان با صدای بامداد فلاحتی و آهنگسازی آرش قاسمی 1394 فعالیت های آموزشی:آغاز تدریس موسیقی و سازهای تار و سه تار و در آموزشگاه موسیقی داروک از سال 1395 تدریس موسیقی در موسسه آموزش عالی سوره

ساز سنتور یکی دیگر از ساز های زهی است که در آموزشگاه موسیقی داروک توسط اساتید مجرب و برجسته حوزه موسیقی به علاقه مندان تدریس می شود. سنتور يکي از سازهاي اصيل ايراني است که در دستخ بندی ساز های زهی قرار می گیرد و ساخت آن را به فيلسوف عـاليقـدر و موسيقيدان بزرگ قرن چهارم، ابونصرفارابي نسبت داده اند . از طرفي ديگر، شواهد و علائم بجاي مانده از نقاشي ها و حکاکي هاي موجود از دوره هاي آشوري و بابلي، تصوير هايي را نشان مي دهد که در آن افراد ، آلاتي ذوزنقه شکل شبيه سنتور را که به وسيله طناب يا نخي که بدان متصل بوداز گردن آويخته و با آن مي نواختند. اين ساز خوش صدا و قديمي در اکثر کشورهاي دنيا نيز استفاده مي شود . جاذبه صداي سنتور فوق العاده است و هـر شنونده ايي را تحت تأثير قرار مي دهد . سنتور بر خلاف شکل ساده داراي ساختمان پر رمز و راز و پيچيده ايي است . سادگي شکل سنتور باعث شده تا افراد زيادي به ساختن آن روي بياورند. در اين بين شخصي مي تواند موفق باشد و به صداي واقعي سنتور دست پيدا کند که به تاريخچه سنتور سازي توجه داشته باشد و از تجربه ها و ريشه هاي تاريخي آن استـفاده کند. استاد نازنین بازرگانی مدرس ساز سنتوردر آموزشگاه موسیقی داروک هستند. استاد بازرگانی فارغ التحصيل نوازندگي ساز ايراني(سنتور) از دانشگاه هنر در مقطع كارشناسي ( 1385 ) هستند.فراگيري ساز سنتوررا نزد خانم رويا حلاج از سال1375 آغاز نمودند. رديف ميرزاعبدالله را نزد آقايان مسعود شناسا و محمد علايي در سال1385 فراگرفتند و تكنيك سنتور را نزد استاد اردوان كامكار در سال1383 به پایان بردند.

تَنبور یکی از ساز های زهی از گونهٔ لوت است که در آن سیم‌ها از روی دسته‌ای بلند و کاسه‌ای عبور کرده‌است و با ضربهٔ انگشتان به صدا درمی‌آید.ساز تنبور در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای تدریس می شود. امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی‌تر از سه تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اوکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر نمود. ویژگی‌های اجرایی آن در دوتار مشهود نیست. تنبور را با پنجه نوازند و این خود دلیلی است بر ارتباط خانوادگی تنبور و دوتار محلی و سه‌تار که آنها نیز با انگشت (ناخن) به صدا در می‌آیند. تنبور در نواحی باختری ایران به ویژه در انجمن تنبورنوازان، قلندران و درویش‌های اهل طریقت و اهل حق کردستان و کرمانشاهان استفاده می‌گردد که با آن موسیقی مذهبی خود را اجرا می‌کنند و داری قداست خاص خود است. در شمال ایران در ناحیه شمال غربی استان گیلان نوعی از تنبور به نام تنبور تالشی در موسیقی اقوام محلی تالش به کار می رود. امروزه سه گونه موسیقی بر روی تنبور نواخته می شود: • موسیقی مقامی تنبور • موسیقی سنتی ایرانی • موسیقی سنتی کردی

درام یک ساز از خانواده سازهای کوبه ای در موسیقی جهانی است. در سیستم رده بندی ساز هارنباستل ساش، یک ساز ممبرنوفون (پوستی) است. درامز (drums) حداقل از یک پوسته تشکیل شده که سردرام یا پوست درام نامیده می شود که روی پوسته است و با تماس مستقیم دست نوازنده درام یا چوب درام (درام استیک) باعث تولید صوت می کند. معمولا طنین روی سطح پایینی درام، صدای بم تری به نسبت ناحیه بالایی آن می دهد. تکنیک های دیگر درامز که باعث تولید صدا توسط درامز (drums) می شوند مانند تامپ رول وجود دارند. درامز ها قدیمی ترین و همه گیر ترین سازهای دنیا هستند و طراحی اولیه آن ها بعد از هزاران سال هنوز دست نخورده باقی مانده است. درامز (drums) بصورت فردی نواخته می شود که نوازنده از یک تک درام یا سایر درامز ها مانند djembe استفاده می کند. بقیه بصورت نرمال در ست درام هایی از دو و یا بییشترکه تماما توسط یک نفر نواخته می شوند، مانند درامز هایی مثل بانگو و تیمپانی تشکیل شده اند. تعدادی از درامز های گوناگون کنار هم با سنج (سیمبال یا cymbals) یک درام کیت مدرن و پایه را تشکیل می دهند.

ساکسیفون یکی از سازهای بادی است که در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی زیرنظر اساتید مجرب حوزه موسیقی به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود.ساز ساکسیفون یک قمیش دارد. این ساز را آدولف ساکس در سال‌های ۱۸۴۰ اختراع کرد و بنام او ساکسیفون نام گرفت. ساکسیفون جز ساز های بادی چوبی تک زبانه می باشد . ساک انواعی مانند ساکسیفون سوپرانو، ساکسیفون آلتو و ساکسیفون تنور دارد، که تفاوت آن‌ها در دامنه صدایی آن‌ها است. اگرچه این ساز در اصل برای ارکستر و دسته موزیک نظامی تهیه شد ولی امروزه بیشتر در موسیقی جاز و مردم‌پسند به کار می‌رود. ویژگی این ساز جر ساز های انتقالی می باشد . این ساز از خانواده کلارینت ها می باشد و جنس ان از فلز است . ساکسیفون جز ساز های ارکستر سمفونیک نمی‌باشد . برخی از ساکسیفون های رایج : ساکسیفون سی بمل : در سه نوع سوپرانو * تنور و باس ساکسیفون می بمل (ساکسیفون باریتون) برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص برکزاری دوره های آموزش ساز های بادی در آموزشگاه موسیقی داروک با پل های ارتباطی ما در تماس باشید.

ساز ارگ در گروه ساز های کلید دار یا کلاویه ای جای می گیرد و در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت تخصصی و حرفه ای به هنرجویان علاقه مند آموزش داده می شود. ارگ (Organ) از مهمترین سازهای قرون وسطی (1000 – 1450) است که بسیاری از علوم مهم موسیقی مانند گام و فواصل تمپره، کنترپوان، بافت های هموفونیک و پولی فونیک و هارمونی و... بر روی این ساز و توسط نوازندگان این ساز شکل گرفت. سخت ترین نت خوانی مربوط به ساز ارگ بوده که بر روی سه خط حامل (خط پایین برای پدالهای باس، خط وسط برای دست چپ و خط بالا برای دست راست) نوشته می شد. وسعت این ساز چیزی در حدود 5/9 اکتاو (دو اکتاو بیشتر از پیانو های امروزی) بوده است. از سال 1709 که پیانو توسط کریستوفری اختراع گردید، بسیاری از ارگ نوازان به نوازندگی پیانو پرداختند و تکنیکهای چند صد ساله ارگ را به پیانو منتقل نمودند. بسیاری از آثار یوهان سباستیان باخ (ارگ نواز و آهنگساز شهیر آلمانی) که امروزه با پیانو نواخته می شوند، برای ارگ (و حتی قبل از اختراع پیانو) نوشته شده بودند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه برگزاری دوره های آموزش ارگ در آموزشگاه موسیقی داروک با این مرکز موسیقی در تماس باشید.

ساز پیانو یکی از ساز های کلاویه ای یا کلید دار است که در گروه ساز های جهانی در آموزشگاه موسیقی داروک به صورت حرفه ای تدریس می شود.پیانو یکی از سازهای صفحه‌کلیددار و مشهورترین آن‌ها است. صدای پیانو در اثر برخورد چکش‌هایی با سیم‌های آن تولید می‌شود. این چکش‌ها در اثر فشرده‌شدن کلیدها (کلاویه‌ها) به حرکت در می‌آیند. سیم‌های پیانو به صفحه‌ای موسوم به «صفحهٔ صدا» متصل شده‌اند که نقش تقویت‌کننده صدای آن‌ها را دارد. پیانو به عنوان مادر سازها و کامل‌ترین ساز نیز شناخته می‌شود؛ علت نسبت دادن این لقب‌ها به این ساز آن است که پیانو قادر است محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید کند در حالی که سایر سازهای اصیل موسیقی تنها بخشی از این محدوده صدا را تولید می‌کنند. پیانو در شکل فعلی‌اش بیش از هفت اکتاو دارد و قادر به تولید فرکانس‌هایی از حدود ۲۰ تا ۵۰۰۰ هرتز می‌باشد، در حالی که در مقام مقایسه ساز ویولن تنها قادر به تولید کمتر از چهار اکتاو و بهترین خواننده‌ها تنها قادر به خواندن کمتر از سه اکتاو صدا هستند. تاریخچه پیانو به شکل مدرن را بارتولومئو کریستوفوری در سال ۱۷۰۹ میلادی در شهر پادووای ایتالیا اختراع کرد.قبل از اختراع پیانو از سازی قدیمی‌تر به نام «هارپسیکورد» (Harpsichord)استفاده می‌شد. تفاوت عمده و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبل از خودش داشت آن بود که در سازهای مشابه قبلی، شدت صدای حاصل از فشرده‌شدن یک کلاویه، مستقل از شدت ضربه واردشده بر کلید، مقداری ثابت بود، اما در پیانو نوازنده قادر بود با ملایم ضربه‌زدن به کلیدها صدایی نرم‌تر ایجاد کند، یا با ضربات محکم‌تر صدایی درشت‌تر با پیانو تولید کند. همین ویژگی باعث شد که به سرعت پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار بگیرد. نام‌گذاری نام کامل ساز پیانو، پیانو فورته (Pianoforte) می‌باشد، که از دو قسمت پیانو به معنی ملایم و فورته به معنی با صدای بلند (رسا) تشکیل شده‌است، و به خوبی منعکس کننده توانایی این ساز در تولید شدت‌های گوناگون می‌باشد. پیانوهای اولیه ابعاد بزرگ، و شکل خاصی داشتند. آن‌چه که در اصطلاح به آن پیانوی بزرگ گفته می‌شود (و در ایران با نام نادرست پیانویرویال شناخته می‌شود) غالباً بیش از دو متر طول دارد و دارای در بزرگی‌است که برای هرچه‌بهترشدن صدای پیانو، معمولاً در هنگام نواختن ساز این در را در وضعیت نیمه‌باز توسط پایهٔ کوچکی ثابت می‌کنند. انواع دیگر پیانو با نام‌های پیانوی ایستاده یا دیواری (Stand یا Upright) پیانوی چهارگوش (Square) و غیره، ابعاد کوچک‌تری دارند و برای مصارف خانگی یا در اماکن عمومی طراحی شده‌اند. ساز پیانو در دو سبک پیانو کلاسیک و پیانو جاز به هنراموزان عزیز در آموزشگاه موسیقی داروک آموزش داده می شود.

سازگیتار به دلیل زیبایی صدا و وزن سبکی که دارد از متداول ترین و محبوب ترین ها سازها در میان مردم به حساب می‌آید.این ساز بنا به اعتقاد بعضی از مورخان، نام و ساختمان گیتار با اقتباس از "تار"، ساز باستانی ایرانیان، گرفته شده است؛ اما بعضی دیگر، پیدایش این ساز را به ساز "عود"، نسبت می‌دهند که توسط اعراب به اسپانیا رفته ‌است.گیتار الکتریک یا گیتار برقی نوعی گیتار است که صدای آن به‌وسیله تقویت‌کننده‌ای الکتریکی تشدید و یا تغییر می‌یابد. گیتار چیست؟ گیتار نوعی ساز زهی است که با پیک یا انگشت نواخته می‌شود و از این جهت که سیم‌های آن در اثر ارتعاش تولید صدا می‌کنند، به سازهای گروه کوردوفون یا زه‌صدا تعلق دارد. این ساز علاوه بر داشتن قدمت تاریخی قابل توجه توانسته‌است هم‌گام با تحولات موسیقی غرب پیشرفت چشمگیری داشته باشد؛ که در نتیجه گونه‌های متفاوتی از آن بوجود آمده و هم اکنون جایگاه ویژه‌ای در موسیقی جهان دارد. روایت‌های متفاوتی درمورد تاریخچه گیتار وجود دارد؛ عده‌ای بر این عقیده‌اند که گیتار از مصر سرچشمه گرفته است و عده‌ای نیز بر این نظرند که آن از سیتارای یونانی-آشوری که به وسیله رومی‌ها به اسپانیا آورده شده گرفته شده است. گیتار نتیجه تحول لوت در اروپا است. لوت نیز خود تحول یافته عود و بربط است. گفته می‌شود زریاب نامی عود را به اندلس آورد و از آن پس این ساز در اسپانیا و دیگر مناطق آسیا رایج شد. در زمان حکومت اسلام در اسپانیا، این ساز توسط زریاب دارابگردی و چند تن از شاگردانش به اندلس برده شد. در آن زمان به گیتار، کیتارا یا قیتارا می‌گفتند و نام کنونی آن برگرفته از همین نام است. در واقع وجود پسوند تار در نام گیتار می‌تواند موید این باشد که گیتار سازی ایرانی است. ساز گیتار در سه سبک گیتار کلاسیک گیتار پاپ و گیتار فلامنکو به هنرجویان عزیز آموزش داده می شود.

ویولن ساز زهی آرشه ای است که در گروه ساز های جهانی قرار می گیرد ودر آموزشگاه موسیقی داروک تدریس می شود. این ساز کوچک ترین عضو سازهای زهی آرشه ای است. جهت نواختن , این ساز روی شانه چپ قرار می گیرد با آرشه که در دست راست نوازنده است نواخته می شود.صدای ساز ویولن از محبوب ترین صدا ها در میان سازها است. در اروپا به قرن ۹ میلادی باز میگردد. بسياري معتقد هستند که ویولن نمونه تکمیل شده ساز رباب است. رباب سازی است که بعدها ی به اروپا آورده شد تغییراتی در آن بوجود آمد به نام ربک در اروپا شهرت گرفت. گاهي بر این باورند که ساز ویلن متعلق به امپراطوری هند در حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بوده است بعضی دیگر ریشه ان را در آفریقا حتی کشورهای عربی میدانند. فرمهای اولیه سوراخی بودند که بر روی ساز قرار داشت اما بعدها این سوراخ از بدنه سازها حذف شدند این ساز با چهار سیم سرشروع ساز ویلن تکامل یافته در سالهای آینده شد. در اروپا از قرن ۱۱ به بعد ساز ویولون به صورت تکامل یافته دیده می شود. برخي ایرانیان بر این باورند که این ساز از ساز ایرانی کمانچه مشتق شده است.

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی

مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در تمامی حوزه های مرتبط با موسیقی توسط اساتید برتر و مجرب این حوزه در ایران و سراسر جهان مورد تحقیق و پژوهش واقع شده است.مطالب و مقالات تخصصی موسیقی در زمینه های آموزش ساز ایرانی و جهانی ,آموزش آواز,آهنگسازی,گروه نوازی,برگزاری کنسرت,آموزش موسیقی به کودکان,سلفژ,هارمونی و ... کار شده است.علاوه بر آن تحقیقات بینارشته ای میان موسیقی و سایر علوم انجام پذیرفته است.مانند موسیقی و روانشناسی که در حوزه علوم انسانی قرار دارد.

6. اولین پیانو عظیم ساخته شده در جهان Challen Concert Grant نام داشته و توسط یک تیونر ۲۱ ساله نیوزلندی به نام Adrian Mann ساخته شده است. ساخت این پیانوی بزرگ چهار سال به طول انجامید. پیانویی با بیش از یک تن وزن، نزدیک به ۶ متر طول و نیروی تنش سیم حدود ۳۰ تن در هنگام اجرا. هرچند در سال‌های اخیر عنوان بزرگ‌ترین پیانو به پیانوی دست‌ساز معمار لهستانی به نام Daniel Czapiewski تعلق گرفته است. این طراح موفق به ساخت پیانوی بزرگتری به وزن دو تن و طول بیش از ۶ متر شده است. پیانویی که برای اولین بار توسط پیانیست معروف Leszek Mozdzer در یک میهمانی خصوصی نواخته شد. ۷. اولین صادرات پیانو در سال ۱۸۴۴ توسط یک آمریکایی به نام Jonas Chickering به کشور هند صورت گرفت. ۸. قبل از اختراع پلاستیک از عاج فیل برای روکش کلیدهای سفید پیانو استفاده می‌شد. ۹. پیانوهای گرند از اکشن سریع‌تری نسبت به پیانوهای دیواری برخوردارند. وجود اهرم تکرار در پیانوهای گرند به پیانیست این امکان را می‌دهد در شرایطی که چکش هنوز در نیمه راه مسیر بازگشت است، بتواند برای نواختن همان نت اقدام کند. در صورتی که در پیانوهای دیواری پیانیست باید صبر کند تا چکش مسیر بازگشت را به‌ طور کامل طی کرده و در حالت اولیه یا rest قرار بگیرد.

3. حدود ۱۲۰۰۰ قطعه در ساختمان یک پیانوی آکوستیک به‌کار رفته‌اند که حدود ۱۰۰۰۰ عدد از این قطعات متحرک هستند. قطعات بسیار ریزی که کارکردن دقیق و بی نقص همه آن‌ها برای اجرای درست و با کیفیت یک پیانو لازم و حیاتی است. کوچکترین خللی در اجرای هر کدام از این قطعات می‌تواند منجر به کاهش شدید کیفیت صدای تولید شده توسط پیانو شود. ۴. پیانو را مادر همه سازها یا سلطان سازها نامیده‌اند. علت آن نیز به این موضوع برمی‌گردد که پیانو قادر است محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید کرده و ملودی و هارمونی یک قطعه را به‌طور هم‌زمان اجرا کند. ۵. امروزه تنها سه عدد از پیانوهای ساخت کریستافوری در جهان موجود است. پیانو تولید ۱۷۲۲، موزه ملی رم در بخش سازهای مختلف موسیقی پیانو چهار اکتاوه تولید ۱۷۲۰، موزه متروپولیتن در نیویورک پیانو چهار و نیم اکتاوه تولید ۱۷۲۶، موزه سازهای مختلف موسیقی در لایپزیگ آلمان

1. بسیاری از ما پیانو را یا دیده‌ایم و یا یکی از آن‌ها را در اتاق پذیرایی خانه خود جای داده‌ایم یا علاقه مندیم دوره های آموزش پیانو رو دنبال کنیم. این روزها کسی پیدا نمی‌شود که بتواند ادعا کند راجع به پیانو این ساز خوش صداخوش‌صدا چیزی نشنیده است اما شاید بد نباشد بدانید پیانو ساز جدیدی در دنیای موسیقی شمرده می‌شود. اولین پیانو در سال ۱۶۹۸ توسط بارتولو‌مئو کریستافوری (Bartolomeo Cristofori) در شهر پادووای ایتالیا ساخته شد. بنابراین پیانو سازی نوظهور است با قدمتی ۳۱۶ ساله که در برابر سازی همچون فلوت که قدمتی بیش از هزار سال دارد از تاریخچه کوتاهی برخوردار می‌باشد. ۲. نام پیانو مخفف کلمه ایتالیایی پیانو فورته (Piano et forte) می‌باشد. این کلمه از دو بخش تشکیل شده است: پیانو به معنی «ملایم» و فورته به معنی «با صدای بلند». این اسم به خوبی بیان‌گر قابلیت بالای این ساز در تولید صداهای گوناگون و متنوع از ملایم و نرم تا قوی با موج بالا می‌باشد. ادامه دارد...

۷ کلید سفید در هر اوکتاو پیانو برای ۷ نت دو، ر، می، فا، سل، لا، سی، وجود دارد. علاوه بر این کلیدهای سفید کلیدهای سیاه‌رنگی هم بین بعضی از کلیدهای سفید وجود دارد. بین کلیدهای سفیدرنگ می و فا و نیز بین کلیدهای سفیدرنگ سی و دو کلید سیاه‌رنگ وجود ندارد. هر کلید سیاه‌رنگ در پیانو در حکم نت دیز برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت چپ آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت راست آن کلید سفید قرار دارد) و در حکم نت بمول برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت راست آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت چپ آن کلید سفید قرار دارد) است. نظرتون رو به کلید های تیره ی روی عکس بالا جلب میکنم. اگه خوب دقت کنین، به ساختار زیر میرسین: که شامل ۷ تا کلید سفید و ۵ تا کلید سیاه هست. این ساختار در عکس اولی ۷ بار تکرار شده، که با دقت میتونین متوجه این امر بشین. اگه یه جمع و ضرب ساده انجام بدین خواهید دید که ۷+۵ برابر میشه با ۱۲، که وقتی ۱۲x7 بشه، میشه ۸۴ تا کلید. ۴ تا کلید باقیمونده هم از سمت چپ ۳تا، و سمت راست یکی هست که با هم میشن کلا ۸۸ عدد..

در فرهنگ موسیقی ایران معاصر، چنگ همچنان یک غریبه است و هنوز جایگاهی در گروه های موسیقی ندارد. با این وجود برخی سازندگان علاقه مند سازهای ایرانی، بر اساس نقش برجسته ها و نوشته های تاریخی اقدام به احیای چنگ باستان کرده اند. گر چه نمونه های چنگ غربی از اوایل قرن بیستم برای ایرانیان در دست رس بوده ولی تفاوت ساختمان آن با نقش های کهن چنگ ایرانی، کاملاً آشکار است و نمی تواند به درستی معرف چنگ باستان باشد. بر خلاف هارپ امروزی که تقریباً ساختمان تثبیت شده ای دارد، چنگ های باستان دارای اشکال گوناگونی هستند. یکی از سازندگان پژوهشگر معاصر به نام عبدالعلی باقری نژاد، نمونه هایی را بر اساس نقاشی های موجود در دست نوشته ای قدیمی و همچنین نقش برجسته های کهن بازسازی کرده است. در گذشته، سیم های صدا دهنده چنگ از روده تابیده گوسفند، ابریشم تابیده و یا موی تابیده شده بز ساخته می شدند. امروزه نیز، عبدالعلی باقری نژاد احیاگر چنگ ایرانی، در برخی نمونه ها از موی تابیده بز استفاده می کند. اما نمونه چنگ های پیشرفته تر او، از سیم های ویژه بهره می برند. در این روش به جای استفاده از سیم های فنردار که ویژه سازهای خانواده ویولون ، گیتار ، پیانو و هارپ هستند، نوعی سیم دست ساز به کار می رود که طنین سیم های فلزی را ندارد و در نتیجه به صدای چنگ بازسازی شده، شخصیتی کهن می دهد. البته از سیم های نایلونی هم در ساخت برخی چنگ های امروزی استفاده می شود. زیرا تنها ساختمان ساز، معرف یک فرهنگ موسیقی نیست و شیوه کوک کردن و نواختن نیز، نقش موثری در شکل دهی به شخصیت یک فرهنگ موسیقی و ساز مربوط به آن دارد. در ساختمان برخی از چنگ های ایرانی، یک قطعه از پوست بز یا گوسفند به کار می رود. این پوست نقش تقویت کننده صدا را بر عهده دارد و همچنین رنگ صدای ساز را به فرهنگ موسیقی شرق نزدیک تر می کند. چنگ های دیگری در ایران ساخته می شوند که شباهت بیشتری به هارپ امروزی دارند ولی جنس صدای شان دقیقاً همانند هارپ نیست.

چنگ یکی از قدیمی ترین سازهای ایرانی است که اسناد قابل اعتنایی دارد. کهن ترین نشانه مربوط به آن، در استان خوزستان یافت شده است. نقش های برجسته بر روی یک مهر بسیار قدیمی متعلق به 4000 سال پیش از میلاد مسیح، گروه کوچکی از نوازندگان و یک خواننده را نشان می دهد که در بین آن ها یک نفر نوازنده چنگ دیده می شود. علاوه بر این، نقش برجسته ای متعلق به قرن چهارم میلادی در شهر کرمانشاه واقع در غرب ایران سند گویای چنگ نوازی در هزار و پانصد سال پیش است. این نقش برجسته، صحنه شكار گراز توسط یکی از پادشاهان ساسانی را نشان می دهد. در مركز صحنه، شاه در داخل قایقی ایستاده كه در اطراف او نوازندگان زن قرار دارند. او با تیر و كمان در حال تیراندازی به طرف دو گرازی است كه به سویش جهیده اند. داخل این قایق علاوه بر پادشاه، چهار نفر دیگر حضور دارند. نفر اول و پنجم ، پاروزن هستند و نفر دوم خدمه شاه است كه تیری در دست دارد. نفر چهارم نیز چنگ نوازی است كه در حال نواختن چنگ می باشد. در اطراف این قایق ، پرندگان و ماهیان در میان گیاهان آبزی در حركتند. در عقب قایق شاه، قایق دیگری دیده می شود كه چهار نوازنده زن ، در حال نواختن چنگ می باشند. چنگ به دلایلی احتمالاً سلیقه ای، از دیرباز ساز مورد علاقه زنان بوده است. حتی در دوره حاضر که در بیشتر مشاغل، هیچ اجباری برای زنانه و مردانه بودن نیست، باز هم دیده می شود که بیشتر نوازندگان چنگ در نقاط مختلف جهان، زنان هستند. چنگ که روزگاری یک ساز مهم موسیقی زمان خود بود، پس از سقوط پادشاهی ساسانی در قرن هفتم میلادی، کم کم اعتبار گذشته خود را از دست داد و حضور آن در صحنه موسیقی ایران کم فروغ شد. آخرین نشانه های چنگ نوازی مربوط به قرن یازده خورشیدی، اوایل دوران صفویه (قرن هفدهم میلادی) است و می توان گفت پس از آن، چنگ فقط یک واژه موسیقایی در نوشته های بعدی بوده و هیچ گاه معرف سازی زنده نبوده است. اما این ساز با ورود با فرهنگ موسیقی اروپا، کم کم در ارکسترهای بزرگ جای محکمی باز کرد و نام هارپ Harp به خود گرفت. هارپ اینک در تمام فرهنگ های متأثر از جهان غرب، شناخته شده است.